Projectthesis? Hakuna matata!

Ons hele verblijf kaderde in een project voor ontwikkelingssamenwerking. Ter plaatse vonden we een machine die sojabonen omtoverde in een heerlijke en voedzame soja drink en het was aan ons om dit project verder te optimaliseren. D.w.z. wij moesten proberen ‘een bewustzijn op te wekken’ en natuurlijk ook enig marktonderzoek doen. Heel simpel dus! Zo leek het althans. Vergis je echter niet, Tanzania is Europa niet! En dat hebben we aan den lijve ondervonden: het openbaar vervoer bijvoorbeeld.

Hoewel het openbaar vervoer prachtig georganiseerd is, laten het comfort en de veiligheid serieus te wensen over. Voor ons project moesten we dikwijls naar landelijke dorpjes, ver van de bewoonde wereld, die enkel te voet of met een krakkemikkige bus te bereiken waren. De busrit zelf duurde ongeveer 6 uur, wat naar Tanzaniaanse normen nog best meevalt; de wegen bestaan voor 90% uit kuilen en putten. Een tocht met dergelijke busjes is nog het best te vergelijken met een ritje op de achtbaan.

Tijdens de rit zagen we ook regelmatig passagiers via het openstaande raam naar buiten leunen om te checken of de bagage nog aanwezig was.

Eveline Schollier, Nathalie Muyshondt en hun busje

Omgaan met mensen van een andere cultuur, openstaan voor nieuwe gebruiken, inzicht en overzicht, zelfstandigheid en een flinke portie doorzettingsvermogen, zijn eigenschappen die voor de slaagkracht van ons project onmisbaar waren. De ervaring die je ginds opdoet, niet enkel en alleen met betrekking tot het project, maar bijvoorbeeld ook op menselijk vlak, is onvergetelijk. Een aanrader dus voor elke student die zijn of haar grenzen wil verleggen!!

Het project is nog niet af en het moederbedrijf is nog steeds op zoek naar gemotiveerde studenten die de uitdaging durven aangaan! Misschien zet jij binnen een paar jaar ons werk ginder verder?