Faculteit Mens en Welzijn

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
+32 (0)9 243 20 01
fmw@hogent.be

Faculteit Natuur en Techniek

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270 (voetgangers, openbaar vervoer)
9000 Gent
+32 (0)9 243 27 00
fnt@hogent.be

Faculteit Bedrijf en Organisatie

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
+32 (0)9 243 22 00
fbo@hogent.be

School of Arts

Campus Bijloke
J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent
+32 (0)9 267 01 00
www.hogent.be/arts
schoolofarts@hogent.be

Sociale media

HOGENT FIETST 1000 KM VOOR KOM OP TEGEN KANKER

Afbeelding HoGent fietst 1000 km voor Kom op Tegen Kanker

HoGent fietst 1000 km voor Kom op Tegen Kanker dankzij jullie steun
 

Een wielerploegje van collega's én eentje van onze studenten namen tijdens het hemelvaartweekend deel aan de 1000 km voor Kom op tegen Kanker. De getuigenissen én de foto’s vormen een levend bewijs dat het een aangename ervaring was om zo (ex-)kankerpatiënten een hart onder de riem te steken. Onze sportieve collega's en studenten konden deelnemen dankzij jullie steun, want voor ze van start konden gaan, moesten we 10.000 euro verzamelen. En dat lukte door tal van acties, denk maar aan de badeendjes.

 

Van onze fietsers ter plaatse

Hoe het voelde om de tocht af te leggen, hoor je het uiteraard het liefst van de deelnemers zelf. Collega Ludwig Vandevelde, die strijd tegen de vreselijke ziekte, fietste vrolijk mee. Zijn relaas laat  niemand onberoerd. Ook Ben Vandereyt, Inge Van Nevel, Steven Vermeulen, Pablo Decock, Regis Bebrulle en studente Citta Mutambi kropen in hun pen.


Ludwig Vandevelde


Zondagochtend 28 mei
7uur. In volledige fietstenue, net op tijd bij de bakker om wat pistoletjes voor het ontbijt en rijstwafeltjes voor onderweg te kopen.
Tegen 7.45 uur de fiets op richting Antwerpen station. Bij het buitenkomen van de voetgangerstunnel onder de Schelde werd ik getrakteerd op een fikse regenbui. Een kleine zondvloed spoelde de warmte van de voorbije dagen wat weg.
Net iets meer dan twee uur op de trein om in Ninove te geraken. Aan het station deed niets vermoeden in wat voor feestelijk gedruis ik enkele minuten later zou terechtkomen. Massa’s enthousiaste supporters stonden al lang van tevoren klaar om vrienden, kennissen en geliefden een warm welkom toe te schreeuwen.
De organisatie leidde ondertussen de honderden deelnemers voor de middagrit probleemloos door de inschrijving, de bagageafhandeling, de catering, …
Ondertussen hadden Emmanuel (student houttechnologie) en ik elkaar gevonden en maakten we enkele voorbeschouwingen bij de lengte van de rit, het golvend parcours, de bevoorrading en de hitte.
Met een precisie van een Zwitserse zakhorloge kwamen de ochtendploegen Ninove binnengereden. Een oorverdovend onthaal door de roepende, applaudisserende, bellende en toeterende menigte viel hen te beurt.
Er was nog net tijd om samen op de foto te gaan met Steven en Louis, die samen de ochtendrit hadden gereden. Ten slotte nog even de drinkbussen vullen met fris water en op naar het juiste peloton. Ninove deed ons een warm uitgeleide. Vele aanmoedigingen langs de kant van de weg en een vrolijke sfeer in het peloton deden de kilometers slinken zonder dat ik er erg in had. Bij een eerste plaspauze (we waren wat voor op schema) bleek dat we al een kwart van de totale afstand hadden afgelegd. In Merelbeke vergastte de plaatselijke brandweer ons op een verfrissende douche, want de temperatuur was ondertussen tot ruim boven de 30°C gestegen. Gezellige babbeltjes met medefietsers brachten ons al gauw tot in Lochristi voor de bevoorrading. Een snoepfeest had er niets aan: wafeltjes en repen, peperkoek en rozijnen, bananen en appelsienen, sportdrank en water.
Aan alles was gedacht. Voor wie pech aan de fiets had, stond een technische ploeg klaar. Na amper tien à vijftien minuutjes klommen we terug de fiets op voor de tweede helft van de tocht (in een iets strakker tempo).
Ondertussen kon ik ook een aantal gezichten in het peloton herkennen. Onze minister Kris Peeters en nieuwsanker Goedele Wachters verscholen zich in de buik, om met de andere fietsers te praten over fietservaringen, het ‘Kom op tegen Kanker’-initiatief, de dromen en verwachtingen, het leven van alledag.


Hoe dichter we Mechelen naderden, hoe dikker de wolken zich opstapelden, maar de weergoden zagen dat het goed was en hielden hun banbliksems voor zich. Zo bereikten we droog en wel de Mechelse Grote Markt waar ons een ontvangst te beurt viel alsof we net een grote ronde hadden uitgereden. En misschien is dit wel zo. Want elke deelnemer, en misschien meer nog de hele equipe die de nodige fondsen bijeen kreeg en zo een team op de fiets kreeg, hebben een dagenlange topprestatie geleverd waar maandenlange voorbereidingen aan vooraf gingen. Duizenden mensen hebben zich ingezet om fondsen te verzamelen voor onderzoek naar kanker. Het is hartverwarmend om het individuele en collectieve engagement te zien in de strijd tegen deze ziekte.
Met een enigszins filosofisch en mijmerend gemoed was ik niet in de stemming om mijn fiets op de trein te zetten en terug richting Antwerpen te sporen. Ik klikte dan maar mijn schoenen in de pedalen en zweefde als op een wolk terug naar huis.
155 km stonden er uiteindelijk op de teller. Een bord met spek, eieren en bruin brood, een lauwe douche om het zweet weg te spoelen zijn de laatste herinneringen aan die prachtige zondag.

Wat daarna kwam zijn dromen.


Ben Vandereyt

Het was inderdaad van de eerste tot de laatste minuut genieten.
Dus zeker een dikke merci aan de mensen van de HoGent die dit voorbereid en mogelijk gemaakt hebben. Wij als fietsers hadden het leukste deel van heel het evenement.


Inge Van nevel

Op donderdagochtend om 10u vertrokken om zeker op tijd in Bornem te zijn. Eerst de HoGent-auto ophalen aan de sporthal en dan richting startplaats. 
Bornem. Mijn eerste kippenvelmoment: want daar kwam net het eerste peloton aan. Bij de registratie was studente Annelise zo lief om mijn documenten op te halen. Nog voor het vertrek werden we in de watten gelegd met broodjes, drank en een drinkbus. Samen met Mathieu, Annelise en Ruddy nog snel een foto met Goedele Wachters. Het vertrek ging gepaard met veel gejuich en applaus. Annelise en ik hadden onderweg veel tijd om elkaar te leren kennen. Na 62 km kwamen we aan onze bevoorrading: koeken, bananen, appelsienen, isostar. De suikers aangevuld en hop, de tweede helft van de tocht. Overal langs de weg applaus en toejuichingen, velen hadden zelfs toeters en bellen meegebracht. Na 122 km reden we de markt van Mechelen waar een massa volk ons opwachtte, iedereen voelde zich fier en voldaan. Missie volbracht. Iedereen die mee was, had wel zijn eiegen reden want reed wel voor een kennis, een vriend met kanker. Een super organisatie, een pracht initiatief waar de HoGent een jaarlijks evenement mag van maken.

HoGent: bedankt dat ik er bij mocht zijn.


Steven Vermeulen

Gestart om 7.30 uur, korte regenvlaag in het begin van de rit, maar nadien volop zon.
Zeer professionele organisatie, gezellig fietsen!
Voor herhaling vatbaar, wat mij betreft.


Pablo Decock

De 1000 km voor Kom op tegen Kanker was een topervaring! Door de volgauto van de organisatie, verschillende wegkapiteins en een aantal motards werden we veilig van het verre Bocholt naar Mechelen geloodst (zo’n 125 km). Halfweg hield het omvangrijke peloton even halt zodat we voldoende suikers en water binnenhadden. Slechts één valpartij in ons peloton, voor de rest verliep de tocht vlekkeloos.
Vooral de aankomst op de markt in Mechelen – waar heel veel volk op de been was om ons aan te moedigen – zal me bijblijven. Fantastisch dat de HoGent met twee teams vertegenwoordigd was op dit grootse evenement. Het zou zonde zijn als we de editie van volgend jaar zouden missen. Ook de blitse HoGent-outfit – rijdende reclame en bovendien duurzaam – maakte trouwens indruk.
Nogmaals veel dank aan alle collega’s voor de uitstekende voorbereiding en omkadering. 


Regis Debrulle


10u30 (zaterdag 27 mei)
Na de training van de laatste weken en een geslaagde generale repetitie op de sportdag, sta ik in volledige HoGent-fietstenue klaar om te vertrekken naar Ingelmunster.

Met slechts 20 km tot de start neem ik meteen de koersfiets om al een beetje in te rijden. Dit valt evenwel tegen door de hitte en mijn rugzak met reservekleren.

In Ingelmunster is het nog rustig, alles komt langzaam op gang. Na het afhalen van mijn nummer wandelde ik nog wat rond op de “Vlaamse kermis” op het sportplein, at een paar broodjes en moesten de eerste bidons water  er aan geloven. Kwestie van de reserves op peil te houden.

Een uurtje later kwamen de verschillende pelotons van de ochtendrit aan. Met enige moeite slaagde de lokale politie erin om de enthousiaste supporters achter de nadars te houden.. Onder feestgedruis werden alle fietsers enthousiast onthaald. Toch wel een emotioneel en imponerend moment.

De deelnemers aan de ochtendrit werden, samen met de sportievelingen voor de middagrit, vlotjes door  de inschrijving, de bagageafhandeling en de catering geleid.

Samen met Pascal, die de ochtendrit had gereden, nam ik het parcours en verloop even door: de bevoorradingen uiteraard, maar ook de hitte die ons misschien parten kon spelen. Een paar HoGent-supporters – Kristien, Jan en de echtgenote van Pascal - stonden erbij en zagen dat het goed was.

13u15 – 34°C.
Het uur van vertrek naderde. Zonnemelk en vooral mijn bidons vullen met water. Iedereen vertrekt naar de juiste vlag maar niemand bleef bij zijn fiets. Op de piste enkel fietsen en de renners onder de bomen in de schaduw. Een half uur later werd “PELOTON ORANJE” gescandeerd, “START” en “VEEL SUCCES”. Een roepende, applaudisserende, bellende en toeterende menigte deed ons uitgeleide.

Overal aanmoedigingen langs de weg van zeer enthousiaste supporters. Onderweg werden we aangenaam verrast door een verfrissende douche dankzij de jeugdbeweging, wat verder zette een supporter de hogedrukreiniger maar meteen in. Op dat moment gewoon zalig.

Na 50 km een eerste hoogtepunt (al was het schitterend om overal te fietsen zonder de verkeersregels te moeten volgen): binnenrijden in de Ghelamco-arena. Een beetje zonde toch dat we er, in tegenstelling tot de ochtendploeg, niet doorheen mochten rijden.

Tien kilometer later bevoorrading in Melle: wafeltjes en repen, peperkoek en rozijnen, bananen en appelsienen, sportdrank en water. Volgens het fietsschema een kwartiertje tussenstop, maar om de een of andere reden stond iedereen vertrekkensklaar na nauwelijks 10 minuten.

Wellicht omdat een paar collega renners last kregen van de hitte werd een extra drankpauze ingepland na 85 km. Een geïmproviseerde, maar toch uiterst professionele aanpak: wij konden er onze bidons bijvullen en onmiddellijk weer vertrekken.

Even verder ontdekken we dat we blijkbaar alle verkeersregels aan onze laars mochten lappen op één na: de trein doen stoppen was geen optie.

Donder en bliksem als mijn teller 125 km aangeeft en Mechelen voor ons ligt. Gelukkig bleef het bij dreigende wolken en in volle zon bereikten we de Mechelse Grote Markt, waar een hartelijke ontvangst ons deel was.

Na een verfrissende douche, enkele lokale biertjes kwam mijn vrouw mij oppikken. Met een voldaan gevoel en vooral een zeer aangename ervaring rijker ging ik naar huis.

Dank aan iedereen voor de inzet en de kans om dit mee te maken.


Citta Mutambi (studente)

Het was een top ervaring. Ik heb er ontzettend van genoten en een goed gesprek gehad met een aantal deelnemers. Iemand van de organisatie verloor vijf weken geleden haar man aan kanker en dat verhaal is mij het meest bijgebleven.

 


 

Foto's