Facebook Pixel HOGENT-studente landbouw wint reis naar Oeganda - Hogeschool Gent
HOGENT-studente landbouw wint reis naar Oeganda

HOGENT-studente landbouw wint reis naar Oeganda.

Jennifer Acham, HOGENT-studente landbouw is een van de vijf laureaten van de wedstrijd ‘Students in a Race to Uganda’ die een reis naar Oeganda aangeboden krijgen.  Wanneer die reis zal plaatsvinden en hoe die zal worden ingevuld, is wegens de coronacrisis nog onduidelijk, maar dat Jennifer gemotiveerd is om een verschil te maken voor de lokale boeren in Oeganda, maar ook in andere Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse regio’s, mag duidelijk zijn.

'Students in a race to Uganda' is een initiatief van Dierenartsen zonder Grenzen en Broederlijk Delen. De deelnemende studenten agro- en biotechnologie werd gevraagd om een zelfgekozen hedendaagse uitdaging binnen het globale voedselsysteem uit de doeken te doen en oplossingen aan te reiken via een poster en een video-presentatie. Jennifer Acham koos voor de situatie van de Afrikaanse cacaoboeren. Afrika telt liefst 14 miljoen cacaoboeren en 70 procent van de wereldwijde cacaoproductie situeert zich in West-Afrika.

“Een van de meest nefaste aspecten waar deze boeren mee te kampen hebben, zijn de lage prijzen die ze krijgen voor hun cacaobonen”, schetst Jennifer, die drie jaar lang met cacaoboeren werkte in Kameroen, haar land van herkomst.  “Als gevolg hiervan lijden ze het een groot deel van het jaar honger, blijven ze gevangen in armoede en kunnen ze zich niet verder ontwikkelen op een duurzame manier. Om de armoede in deze gemeenschappen te verminderen en de koopkracht te verhogen, is samenwerking tussen Noord en Zuid absoluut noodzakelijk”, schetst ze. Om het welzijn van de cacaoboeren te verbeteren, pleit ze ervoor om zich te groeperen in coöperaties: “Zo kunnen ze gezamenlijk meer tegengewicht bieden tegen de machtige organisaties die hun product afnemen. Nu werken ze te veel individueel waardoor ze een zeer zwakke onderhandelingspositie hebben.”

Bovendien stelde ze vast dat de kennis van bedrijfsbeheer bij de cacaoboeren dikwijls zeer beperkt is: een boekhouding hebben ze niet of nauwelijks, waardoor ze weinig inzicht hebben in de kosten van het hele productie- en organisatieproces. “Daarnaast gaat het heel vaak over familiebedrijfjes, waar vrouw en kinderen in mee werken. Maar hun arbeid wordt meestal niet verrekend in de prijszetting, waardoor je een zeer vertekend beeld krijgt”, voegt Jennifer nog toe. Ook landbouwtechnisch ziet ze nog veel mogelijkheden tot efficiëntieverhoging. Haar uiteenzetting voor ‘Students in a Race to Uganda’ kan je hier volgen (vanaf 1u39’).

Moeder, studente, werknemer

Jennifer, intussen al even voorbij de kaap van 30, is geen doorsnee HOGENT-studente. In Kameroen, waar ze geboren is en opgroeide, behaalde ze al een bachelor Geografie en werkte ze drie jaar voor de lokale overheid in landbouwvoorlichting.  Maar Jennifer is leergierig en gepassioneerd door landbouw. In 2010 kwam ze met een beurs van Kameroense overheid naar de Universiteit Gent om er de Engelstalige master ‘Physical Land Resources: Soil Science’ te volgen. Die heeft ze met succes voltooid. Intussen kreeg ze een zoontje, die met nogal wat medische problemen kampte, waardoor ze het idee om verder te studeren even moest parkeren. Om financieel overeind te blijven, ging Jennifer aan de slag als poetshulp. Maar intussen zijn de gezondheidsproblemen van haar kind achter de rug en besliste ze dus om een bachelor landbouw te starten. Ze bleef wel 15 uur per week werken en is dus tegelijkertijd moeder, studente en werknemer. Dat dit niet vanzelfsprekend is, is een kanjer van een understatement.

Daar komt nog bij dat de bachelor landbouw een Nederlandstalige opleiding is, terwijl Jennifer Engelstalig is: “Ik heb het daar moeilijk mee gehad, maar ik ervaar heel veel steun vanuit HOGENT en dat geeft me extra motivatie.”

Systeem veranderen

En aan motivatie ontbreekt het haar sowieso niet. Na haar studies wil ze graag aan de slag in ontwikkelingsprojecten in Afrika, maar ook elders. Daarbij wil ze wel het liefst Europa als uitvalsbasis houden. Het feit dat ze zelf Afrikaanse is, ziet ze als een extra troef: “Ik ben er opgegroeid, ik ken hun methodes, ik ken hun manier van denken. En dat is zeker een meerwaarde om het systeem te veranderen.”

Want die steile ambitie is haar doel: de landbouw in ontwikkelingsgebieden beter organiseren door de boeren te ondersteunen met deskundig advies en opleidingen, zowel over productieprocessen, betere landbouwtechnieken als over de bedrijfsorganisatie. Efficiënter gebruik van de landbouwgronden, eerlijkere prijzen en minder armoede moeten daar het resultaat van zijn.

Ook onderzoeksmatig ziet ze mogelijkheden die nog weinig ontgonnen zijn: “Er bestaat op dit ogenblik nog niet zoveel onderzoek over voedselproductie in tropische gebieden. Meestal focust men op gebieden die iets noordelijker liggen. Ik zie het wel zitten om me ooit ook daarin te verdiepen", besluit ze gedreven.