Facebook Pixel Stage in basisschool: "Meer vaardigheden ontwikkeld door corona" - Hogeschool Gent
Stage in basisschool: "Meer vaardigheden ontwikkeld door corona"

Stage in basisschool: “Meer vaardigheden ontwikkeld door corona”

 

Lesgeven in coronatijden: het is alvast een unieke ervaring die men de stagestudenten van lerarenopleiding niet meer kan afnemen. Want het mocht dan wel een wat vreemde, intensieve en vermoeiende periode zijn, het was evenzeer bijzonder leerrijk, zo vat Camille Verougstraete samen, studente aan de HOGENT-lerarenopleiding lager onderwijs. Ze deed stage in De Kleine Icarus in Gent.

 

Snel na de start van de stageperiode stuurde het coronavirus de stage van Camille Verougstraete (foto) en van vele van haar medestudenten, in de war. Camille begon in de Gentse basisschool De Kleine Icarus na de krokusvakantie met een observatieopdracht en daarna mocht ze zelf voor de klas in het tweede leerjaar. Maar amper twee weken later gingen de scholen dicht, tot 18 mei. De periode daartussen was er veel onduidelijkheid, ook bij de leerkrachten, zo ervaarde ze.

Bij de heropstart werd elke klas in twee bubbels van elk tien tot twaalf leerlingen verdeeld. En elke klas kreeg ook twee leerkrachten. Voor Camille betekende dit dat ze meteen alleen voor de klas stond, aangezien haar stagementor tezelfdertijd lesgaf aan de andere klasgroep. “We gingen alternerend tewerk”, legt Camille uit: “We werkten dus niet met een vaste leerkracht per bubbel, maar wisselden elke twee uur van groep. We bereidden elk een specifiek deel van de leerstof voor dat we dan aan beide klasgroepen aanboden, zodat alle leerlingen elk onderdeel meekregen zonder dat we dubbel werk deden.”

Toiletten

Het viel Camille op dat kinderen zeer gedisciplineerd met de omstandigheden omgingen. Ze hielden spontaan afstand en bleven in hun eigen bubbel. “We hadden daar vooraf wel uitgebreid en met een vleugje humor over gecommuniceerd”, vertelt ze. “Zo hebben we een filmpje gemaakt waarbij de leerkrachten in de huid van de leerlingen kropen en op een ludieke manier de richtlijnen en afspraken in beeld brachten. Die video werd vooraf naar elke leerling gestuurd. Daarnaast hebben we de eerste voormiddag van de heropstart helemaal besteed aan praten met de leerlingen over hoe we het zouden aanpakken en aan luisteren naar hun verhalen.”

In de mate van het mogelijke probeerden de leerkrachten ook om de richtlijnen met een kwinkslag te benaderen, illustreert Camille: “Zo hadden we, om te vermijden dat de kinderen in de speeltijd allemaal tegelijk naar de toiletten zouden lopen, voor de toiletten een rode lijn getrokken waar ze moesten wachten en roepen om te weten of er plaats vrij was. Als er vanuit de toiletten twee leerlingen terugriepen, wisten ze dat ze nog even geduld moesten oefenen. De kinderen vonden dat best grappig zodat dit als een soort attractie een eigen leven begon te leiden.”

Minder expressie

Lesgeven moest vanaf het heropenen van de scholen met mondmasker en/of face shield. Dat laatste was niet aan Camille besteed: “Ik vond zo’n face shield zeer oncomfortabel om mee te werken, dus heb dat niet lang gebruikt. Het mondmasker viel wel mee, al kan je daardoor minder expressie meegeven in wat je vertelt en het dempt het geluid ook een beetje, waardoor je luider moet praten. En dat is op de duur toch vermoeiend.”

Na de lessen moesten alle banken en stoelen grondig worden schoongemaakt en gedesinfecteerd. En ook dat was een taak voor de leerkrachten, die vaak lange, intensieve werkdagen kenden.

Maar ondanks de lockdown en de restricties bij het opnieuw starten van de lessen, heeft Camille niet het gevoel dat haar stageperiode ontoereikend of minderwaardig was, wel integendeel: ze is ervan overtuigd veel meer geleerd te hebben dan tijdens een ‘normale’ stage. “Ik geloof echt dat ik vaardigheden heb ontwikkeld die in normale omstandigheden niet of veel minder aan bod komen. Eerst en vooral op digitaal vlak, onder meer via de preteaching. Door de lockdown had ik ook veel meer contact met de ouders, weliswaar via digitale weg, dan tijdens een normale stage het geval zou zijn. Ook daar heb ik zeer veel uit geleerd.”

De inzet en competenties van Camille zijn de directie van basisschool De Kleine Icarus niet ontgaan: ze kreeg meteen na haar stage de vraag om te blijven. Aangezien ze officieel nog niet afgestudeerd is, kon ze echter nog niet worden aangeworven. Voor Camille vormde dat geen probleem: “Ik wou dit sowieso graag verder blijven doen om samen met de kinderen het schooljaar te kunnen afsluiten.” Intussen blijkt de school toch een manier te hebben gevonden om haar in dienst te nemen.

De stagestudenten zullen, net als de leerkrachten trouwens, de coronacrisis niet licht vergeten. Maar het verhaal van Camille Verougstraete toont aan dat de voorbije periode met vele ongemakken en onzekerheden tegelijkertijd ook de creativiteit heeft aangewakkerd en bijkomende vaardigheden heeft gestimuleerd. En zo zijn de gevleugelde woorden van voetbalfilosoof Johan Cruijff weer eens waar gebleken: elk nadeel heb z’n voordeel.

(De heropstart van De Kleine Icarus kwam ook aan bod in het Het Journaal van VRT op 5 juni. De foto boven dit artikel is een screenshot uit die reportage)