Faculteit Mens en Welzijn

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
  +32 (0)9 243 20 01
  fmw@hogent.be

Faculteit Natuur en Techniek

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270 (voetgangers, openbaar vervoer)
9000 Gent
  +32 (0)9 243 27 00
  fnt@hogent.be

Faculteit Bedrijf en Organisatie

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
  +32 (0)9 243 22 00
  fbo@hogent.be

School of Arts

Campus Bijloke
J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent
  +32 (0)9 267 01 00
  www.hogent.be/arts
  schoolofarts@hogent.be

 

Expertiseportaal

Neem een kijkje op ons expertiseportaal voor een overzicht van onze expertise.

Afbeelding VERONIQUE TROCH

Insights into the recent emergence of powdery mildew (Blumeria graminis) on its ‘new’ host triticale (× Triticosecale Wittmack): from origin to disease control

Deze thesis gaat over de recente uitbraak van meeldauw (witziekte) op triticale. Aanvankelijk vormde meeldauw geen probleem voor de productie van triticale, maar sinds het laatste decennium werden steeds vaker opbrengstverliezen waargenomen te wijten aan deze ziekte. Triticale is een door de mens gemaakte, intergenerische hybride tussen tarwe en rogge. Meeldauw, wordt veroorzaakt door de schimmel Blumeria graminis en vertoont een hoge gastheerspecificiteit. De uitbraak van meeldauw op zijn ‘nieuwe’ gastheer triticale is waarschijnlijk te wijten aan de uitbreiding van het gastheerspectrum van meeldauw op tarwe.

In een eerste luik werd een pathologische en fylogenetische aanpak gecombineerd om de evolutionaire processen te achterhalen die tot deze gastheer-expansie van meeldauw van tarwe naar triticale hebben geleid. De resultaten onthullen een genetische structuur in B. graminis met populatie differentiatie volgens geografie en gastheerspecificiteit. Daarnaast werd ook aangetoond dat de gastheer-expansie meermaals en op verschillende plaatsen in Europa plaatsvond. In een tweede luik werd resistentie tegen meeldauw in de huidige commerciële triticale rassen aangetoond door het gebruik van moleculaire merkers voor resistentiegenen en door veldexperimenten. In een laatste luik werd de cellulaire basis van meeldauw-resistentie in triticale gekarakteriseerd. Resultaten tonen aan dat de vorming van effectieve papillae de meest voorkomende resistentierespons is. De kennis vergaard in deze thesis biedt waardevolle informatie voor zowel de controle van meeldauw tijdens de teelt van triticale, als ook voor de veredeling van variëteiten met duurzame resistentie tegen meeldauw.