Faculteit Mens en Welzijn

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
  +32 (0)9 243 26 29
  fmw@hogent.be

Faculteit Natuur en Techniek

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270 (voetgangers, openbaar vervoer)
9000 Gent
  +32 (0)9 243 27 00
  fnt@hogent.be

Faculteit Bedrijf en Organisatie

Campus Schoonmeersen
Valentin Vaerwyckweg 1 (auto, post)
Voskenslaan 270
9000 Gent
  +32 (0)9 243 22 00
  fbo@hogent.be

School of Arts

Campus Bijloke
J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent
  +32 (0)9 267 01 00
  www.hogent.be/arts
  schoolofarts@hogent.be

 

In een eindwerk kunnen literatuurverwijzingen opduiken. Een literatuurverwijzing is de vermelding van een uitspraak of een idee, ontleend aan een schriftelijke bron. Bij een literatuurverwijzing hoort dus altijd een bronvermelding, d.i. de identificatie van de schriftelijke bron waaraan ontleend wordt. Op die manier krijgt de lezer de mogelijkheid om de ontleende gegevens op hun degelijkheid te verifiëren. Er zijn drie soorten literatuurverwijzingen.

Een citaat is de letterlijke weergave van een uitspraak van een derde, afkomstig uit een schriftelijke bron. Een citaat moet bij de lezer altijd worden geïntroduceerd en is aangewezen als het om een erg treffende formulering gaat of als de letterlijke formulering belangrijk is.

Bij het formuleren van de probleemstelling van een rapport is het belangrijk te kijken naar de plaats die het onderzoek inneemt in de beleidscyclus (introductie) „Krijgt een onderzoeker een onderzoeksopdracht voorgelegd, dan doet hij er goed aan vast te stellen in welk segment van de beleidscyclus het zwaartepunt van het uit te voeren onderzoek zal liggen. (…) Dat (…) biedt praktisch voordeel bij de volgende stap in het onderzoeks- en rapportageproces: het formuleren van de probleemstelling.“ (Braas en Van Couwelaar, 1996, p. 25).

Een parafrasering is de persoonlijk verwoorde samenvatting van een uitspraak van een derde die ontleend is aan een schriftelijke publicatie. Een parafrasering verdient principieel de voorkeur: de auteur kan zijn betoog in de eigen stijl voortzetten.

Onderzoekers moeten altijd bepalen bij welke fase van de beleidscyclus hun onderzoek aansluit (Braas en Van Couwelaar, 1996)

Een aanhaling is niets meer dan een verwijzing naar een publicatie om een eigen uitspraak te ondersteunen.
Mensen zijn zich dikwijls onvoldoende bewust van de verregaande complicaties van hun communicatie (Schulz von Thun, 1982)

Bronvermeldingen bij literatuurverwijzingen kunnen zowel in de rapporttekst zelf als in de noten worden opgenomen. Ze bestaan uit de vermelding van de auteursna(a)m(en), het jaar van uitgave en eventueel een paginaverwijzing (zie de voorbeelden hierboven). Ook hier bestaan verschillende systemen en leggen sommige vakgebieden (bv. recht) eigen standaarden op. Wees vooral consequent.